Test Delirante – Jorge Coira

jorge_coiraJorge Coira, é director de cinema, tralos comezos en curtametraxes entre as que destacan Mofa e Befa en Gran liquidación e O matachín, en 2004 estreou a súa primeira longametraxe: O ano da carracha e no ano 2010 a excelente e multipremiada “18 comidas” que leva recibidos numerosos premios, sendo seleccionada en máis de 30 festivais internacionais, e estreada en salas en máis de 10 países de todo o mundo. Neste ano 2016 Gañou o Goya á mellor montaxe por El Desconocido de de Dani de la Torre.

 

1-Cal é o teu cómic preferido.

Hai moitos e escoller sempre é difícil. Pero, o primeiro que me vén á memoria como unha obra que realmente emocionoume e removeume por dentro foi Maus, de Art Spiegelman. Un clásico.

2-Licorcafé ou Gintonic.

Hai que escoller?

3-Lembras cal foi o primeiro que liches?

Non… pero creo que probalmente fose algo de Disney. Lembro aqueles Don Mickeys que me entusiasmaban.

4-Que peli non te cansas de ver?

Aí si que hai centos!! Por dicir unha… Magnolia, de Paul Thomas Anderson. É unha das obras cumbres da historia do cine e ten a escena máis perfecta, imaxinativa, libre, intensa e complexa de todas cantas eu lembre.

5-Tes un autor de banda deseñada preferido?

Hai moitos que me fascinan e de estilos completamente diferentes: Will Eisner, Peter Bagge, Miguelanxo Prado, Guy Delisle, Carlos Jiménez, Matt Groening…

6-Rolling ou Beatles?

Hai que escoller? Bueno, vale… Rolling.

7-Superherois, manga ou europeo?

Aquí si que non teño dúbida: europeo. Hai cousas de superherois e de manga que me interesan, pero síntome moito máis próximo aos autores europeos.

8-Churrasco ou sardiñada?

Os dous!!! Bueno, vale… churrasco.

9-Un autor/a de bd galego?

Carlos Portela (e Miguelanxo Prado, claro).

10-Un disco que adores.

Quadrophenia, de The Who.

11-Tes un libreiro de confianza?

Esta é fácil: o meu irmán Carlos, que ten a librería Trama, en Lugo. Un lugar máxico.

12-Chapeu de palla ou pucho de John Deere?

Depende da ocasión, pero en xeral, son máis de chapeu de palla.

13-Lector ocasional ou compulsivo?

Tirando a compulsivo, aínda que xa o fun moito máis do que o son agora.

14-No verán es máis de praia ou de montaña?

En xeral tírame máis a montaña, pero o mar… o mar é moito mar.

15-Astérix ou Tintín?

Astérix.

16- Un viño que che guste especialmente?

Merlot, da bodega Planeta.

17-Recomenda un cómic.

Impresiones de la Isla, de Carlos Portela e Fernando Iglesias. Unha xoia que acaban de reeditar.

As lecturas do Sr B: El ala rota

Aquí en español.

capa-el-ala-rota-metrópoles-delirantesO duo creativo que forman Antonio Altarriba e Kim recibeu no ano 2010 o premio nacional de cómic con El arte de volar, unha excelente, densa e dura obra na que narraban a vida do pai do primeiro. O propio Altarriba explica no epílogo deste libro que chegou a conclusión de que non lle fixera xustiza a súa nai, que como é evidente, estaba, mais non se afondaba na súa historia vital.

Como tódalas mulleres desa época, Petra, que así se chamaba, era unha muller calada, sufrida, traballadora e espelida, máis tan discreta que o seu propio fillo descubriu a súa minusvalía (non podía estirar un brazo) no seu derradeiro suspiro.

Petra como moitas mulleres daquel tempo, case non tivo infancia, e pasou a xuventude coidando dun pai que a quixo matar ao nacer e que foi de mal en peor dende aquel día. Ao falecer o pai marcha a Zaragoza onde entra a servir na casa dun Xeneral do exercito Franquista, nesa casa é testemuña muda das reunións segredas do militar, e das cospiracións dos monarquicos (que os había) do exercito do dictador. Da casa do Xeneral saiu para casarse, tivo un só fillo, e unha vida caseira. Rematou os seus días nunha residencia e foi xa no seu leito de morte onde o seu fillo descubre o pouco que sabe da vida da súa nai.

01-ala-rota-metropoles-delirantes

Altarriba e Kim, repiten os esquemas da (chamemoslle así) primeira parte; un guión sólido, perfectamente estruturado, narrado con destreza, con elegancia, na gráfica un debuxo realista, descarnado e que saca proveito do branco e negro e os grises para amosarnos unha españa dura, pobre e reprimida. Alonxada do edulcorado discurso oficial da transición.

Non hai composiciones de páxina fora do normal, pero si unha correcta pauta case fixa de seis viñetas por páxina nas que Kim amosa a súa destreza no debuxo, aínda máis preciso e detallado que no xa magnífico el arte de volar.

Pero este libro non só é a historia da nai de Altarriba, é a historia dun século, dunha España famenta, dunha España vencida e humillada polos feixistas, mais tamén a de milleiros de mulleres que foron motores e sustento das familias, que dende a discrección o traballo e a templanza souberon sacar adiante aos seus fillos e foron quen de superar as dificultades de ser mulleres nun estado tan retrógrado.

02-ala-rota-metrópoles-delirantesÉ un libro que se atreve a ficcionar un descoñecido pasaxe da historia, o episodio dos militares franquistas que seguiron fieis aos ideais monárquicos e mesmo conspiraron contra o réxime do orondo xenocida, que segundo as hipoteses dos autores, non deixou pasar tales actos sen unha purga mortal.

Tamén hai unha certa crítica social na derradeira parte do libro, cando Petra xa está na residencia xeriatrica a cargo dunhas monxas que a miúdo mután en avariciosos capitalistas con xeitos (case) mafiosos.

Altarriba e Kim asinan con este díptico (El arte de volar e El ala Rota) un par de excelentes obras que tendo sentido por separado, aínda teñen máis como obra única e que cumpren con tódolos mándamentos dunha boa banda deseñada; excelente factura de guión e debuxo, historia interesante, por suposto, ben contada e nunha magnífica edición de Norma.

É imposíbel un Galician fever?

spanish-fever-metropoles-delirantesNo ano 2013 a editorial Astiberri publicou un tomo antolóxico da historieta española que editou Santiago García, titulouse Panorama e alí estaban moitos dos autores de banda deseñada do momento, Álvaro Ortiz, Rubín, José Domingo, Rayco Pulido, etc.

Aquel libro, que como di no seu blog o propio Santiago Garcia “tiña por obxectivo principal divulgar, difundir e promover o cómic español” deu os seus froitos, recentemente Panorama foi publicado en estados unidos por Fantagraphics, unha das máis importantes editoras de cómic artístico e de autor no mundo, baste dicir que é a “casa” de Clowes, Hanselmann ou Ware, entre outros moitos.

Co gallo de esta publicación “norteamericana” de Panorama varios autores viaxaron ao SPX, o festival independente máis importante de EEUU, con máis de vinte edicións, e coa presenza dos autores e editores máis importantes.

spx2016

SPX 2016 – Foto de Sam Amago @Keemago

Por suposto, o interese de Fantagraphics é o xérmolo desta viaxe “comercial”, mais, é aí onde as institucións deben estar atentas para aproveitar iso que os políticos modernos chaman sinerxías, é abofé que a Embaixada de España andivo presta.

Según Santiago García: Foi fundamental a participación da Fundación Spain Arts & Culture da Emabaixada de España en Washington, que apoiou esta edición sufragando a tradución do libro e permitindo que unha selección dos autores que participan no libro viaxen a EEUU e participen en diferentes eventos que servirán para promocionalo”.

Neste punto chegamos a unha unha pregunta evidente: Porque non temos editado na Galiza un libro así? e da evidente, nacen outras non menos evidentes: Que fan as institucións galegas da cultura a prol da nosa BD? Porqué non hai un apoio decidido é forte á edición de BD en Galego?

Porén, a realidade é que recentemente a Xunta levaba a 25 autores galegos ata a Feira do Libro de Bos Aires, non foi convidado a ningún autor de BD.

Test Delirante – Fernando Tato

fernando-tato-metropoles-delirantesFernando Tato é actor e músico. Foi protagonista da serie diaria da TVG “O Faro”, e tamén participou noutras como “Libro de Familia” ou “Matalobos”, recentemente participou na serie Augasquentes. Guitarrista e cantante desde os 14 anos, no 2015 lanzou o seu primeiro disco en solitario, “El animal en mí”.

1-Cal é o teu cómic preferido.

Non podería escoller un só. A verdade é que non creo que puidera escoller nin dez! Gustanme moitísimos. Por dicir algo: X-Men, Maus, Watchmen, Mortadelo e Filemón, Calvin e Hobbes, Superlopez, Batman,  podería estar así todo o día. Seguir lendo

Metrópoles Delirantes 57 – Canales e Pellejero

metrópoles delirantes-canales-pellejeroComezamos tempada con esta emisión e facémolo falando da actualidade coas novas da bd a todo filispim co SrB. No imprescindíbel unha obra de Etienne Davodeau, Rural. Na entrevista, escoitaremos a Juan Díaz Canales e Rubén Pellejero, dous grandes autores que xa son lendas vivas. E rematamos con Xaime Lis que dende Komic en Compostela achegouse para falarnos das novidades. Todo con flow e voces sexis 😉

As músicas desta emisión son:

The Hustle – Van McCoy.
Booker T & The Mg´s – Melting Pot.
Emmanuelle Seigner – Le jour parfait.
The Shivas – Baby I Need You
Novedades Carminha – Que Dios reparta fuerte.

Concurso de cómics Parrapean

parrapean_2016_cartel copiaO Concello de Bilbao convoca o terceiro “Concurso de cómics Parrapean” para rapaces de 14 a 17 anos, tanto de xeito individual coma colectivo. As obras teñen que estar escritas en éuscaro ou non ter texto, o tema é libre, pero os personaxes e a historia deben ser orixinais, de creación propia e inéditos. A técnica é libre e os traballos terán, necesariamente, dúas páxinas, a tamaño A-4 en formato vertical. A data límite para participar é ata o 14 de outubro.

Premios.

Primeiro premio: Intuos Art Tablet + un álbum Xabiroi e catro exemplares + material de debuxo xentileza de Goya + publicación no periódico BERTON + Diploma.
Segundo premio: Un álbum Xabiroi e catro exemplares + un lote de cómics por parte das Bibliotecas Municipales + material de debuxo, xentileza de Goya + Diploma.
Terceiro premio: Un álbum Xabiroi e catro exemplares + material de debuxo, xentileza de Goya + Diploma.

Os premios repartiránse o sábado 29 de outubro dentro dos “Días de cómic Parrapean”. Os premiados deberán asistir ao acto de reparto de premios, ou enviar algún representante a recollelo.

As bases completas aquí.

Guía Ninja do Ilustrador, da AGPI

Guia ninja-Metropoles Delirantes2

Cráneo, Covelo e Guitían presentando a guia.

No pasado Viñetas/Autobán a AGPI presentou a edición impresa da Guía Ninja do Ilustrador, que foi publicando ao longo do ano na súa web. Esta é unha pequena guía de defensa para ilustradores freelance, recóllense os principais perigos e problemáticas que rodean hoxe a profesión e da chaves para facerlles fronte. A Guía Ninja tamén vai dirixida a estudantes de arte, creativos free- lance, clientes, amigos da ilustración e, sobre todo, ás persoas que comezan ou queren comezar na profesión.

A guía, dispoñible en PDF para a súa descarga de balde, estrutúrase coma un decálogo e recolle dez artigos e dez viñetas sobre dereitos de autor, negociación de contratos, como actuar fronte a plaxios, faltas de pago, etc. Na guía colaboraron ilustradores como Manel Cráneo, Santy Guitiérrez, Guitián, Nuria Díaz, Leandro, Bernal Prieto e José Domingo, entre outros.

Dado que a maioría dos ilustradores e ilustradoras son profesionais autónomos amais de crear, teñen que manexar plans de empresa, negociar proxectos, facer presupostos, contratos e facturas polo que é imprescindíbel coñecer a fondo os seus dereitos e deberes para protexer e  explotar a súa creación artística.

Guia Ninja do ilustrador.