Arquivos da etiqueta: Astiberri

As lecturas do Sr B: Escapar. Historia de un rehén

Aquí en español.

Ser refén é peor que estar na cadea

Guy Delisle é un deses autores que foi quen de saltar a barreira do cómic e chegar a lectores non habituais do medio, de feito é un deses que coñecen os plumillas culturetas que só escriben de BD tres veces no ano.

E isto quizais porque consideran que o feito de que autores como Delisle ou Joe Sacco mestures a BD co xornalismo implica un estamento que dignifica todo o que toca (salvando os seus propios traballos).

Mais tamén pode que sexa polo xeito que ten Delisle de contar as historias, a medio camiño entre o relato xornalístico e a comedia de Berlanga que el sabe mesturar nas proporcións precisas en cada un dos seus libros. Tamén, talvez, porque embaixo da capa de sarcasmo e trazo sinxelo e caricaturesco hai un sólido narrador dispara con certeira seta. Sigue lendo

Metrópoles Delirantes 68 – El Irra

Abrimos coa dedicatoria dunha canción do Sr B. As novas da BD son, máis que nunca, a todo filispím. O gran Zapi, volve nesta emisión coa súa sección Tebeos Xurásicos, desta volta o Hazañas Bélicas. Imos Rumbo ao sur, a dorna remonta o Guadalquivir para embarcar a El Irra, autor de Palos de Ciego, unha BD intensa, dura e ben entretida que nos levará a unha Sevilla que nada ten que ver co das postais e si co da vida cotiá. No final, as novidades que trae Javi, dende a libraría A Gata Tola de Compostela.

As músicas desta emisión son:

  • Betty Missiego – Su Canción.
  • Paul Mauriat & His Orchestra – It´s not unusual.
  • Nino Bravo – Voy buscando.
  • Bambino – Podría volver.
  • Triana – Diálogo.

Metrópoles Delirantes 65 – David Rubín

Comezamos co Sr B que volve do seu pequeno exilio interior para as novas da BD a todo filispím. Nos imprescindíbeis, Dúas viaxes, unha obra fundacional na BD galega moderna de Xaquín Marín e Reimundo Patiño, de seguro que si Hai un home en españa que o fai todo é este, compartimos unha peculiar entrevista con David Rubín que ía sobre o seu Gran Hotel Abismo, pero que derivou en moitos outros temas. No tempo das novidades Javi dende a libreria A Gata Tola de Compostela ven para falármonos das novidades máis importantes.

As músicas desta emisión son:

  • Raffaella Carrá – Rumore.
  • Taha, Khaled, Faudel – Ya Rayah.
  • Andrés do Barro – Fogar de Breogán.
  • Astrud – Hay un hombre en España.
  • Nada – Senza un perchè.

As lecturas do Sr B: I.D.

Aquí en Español.

Que Emma Ríos xa está na lista de grandes nomes da banda deseñada está fora de dúbida, mais se ata agora a súa faceta como debuxante era a máis coñecida, con este I.D. pon enriba da mesa as súas credenciais de autora completa e confirma o que xa sabiamos os admiradores do inconcluso APB, é tan boa no guión coma no debuxo.

Da man de Astiberri, chéganos este excelente libro de ciencia ficción que foi publicado de xeito seriado en Island (Image Comics), a revista editada nos USA que Emma codirixe con Brandon Graham.

I.D. é unha distopía na que a autora plantexa unha dúbida tan complexa como inherente ao ser humano, a da desconformidade co propio corpo e como esta afecta á propia identidade, abre así nesta historia unha “caixa de Pandora” con multitude de frontes, éticos, psicolóxicos e humanos.

Partindo da premisa de que a identidade reside no cerebro e nun un escenario no que o transplante de tal órgano é factible, a empresa que fai esta intervención busca voluntarios para someterse á perigosa operación, as tres persoas candidatas quedan nunha cafetería para coñecerse e compartir as súas inquedanzas, Noa é un home atrapado no corpo dunha muller, Miguel quere fuxir dun pasado conflitivo e Charlotte afirma que quere cambiar “porque está soberanamente aburrida” aínda que esta razón semella ser tan feble como falsa. Cada un destes personaxes ten unha motivación suficientemente forte para arriscar a vida nun tratamento moi complexo medicamente e ultra complexo ética e psicoloxicamente.

Os tres personaxes dotan dunha forza especial á historia, axiña podemos identificarnos con algún (ou con todos), proba de que están ben definidos e encaixan nunha historia breve pero espléndida.

Emma Ríos acada un nivel excepcional na conxunción do guión co debuxo, deixa respirar as páxinas co texto xusto e desde as primeiras páxinas dálle ao lector o seu propio espazo, abre moitos interrogantes que non pecha, que cada un de nós respostaremos establecendo un dialogo coa historia e retrata rapidamente con sutís pinceladas unha sociedade ambientada nun futuro indefinido no que o mundo non parece ser mellor, no que perduran moitos dos problemas actuais que seguen a resolverse da mesma forma, con violencia policial ou con cartos suxos.

Aínda que é unha historia breve para os estándares do cómic actual, a Ríos dálle tempo a deitar dúbidas, amais das propias dun tratamento tan agresivo, sobre certos aspectos das sociedades modernas, a prensa, a soidade, o financiamento e a ética dos grandes complexos médicos-farmaceuticos.

Ríos xoga neste libro coas súas influencias do manga, cun trazo vigoroso, coas composicións de páxina arriscadas, heteroxéneas, as calles entre viñetas aparecen e desaparecen, separan viñetas ou as veces dividen unha ilustración en dous, cambian de cor, utiliza a superposición dos cadriños, en fin, experimenta co aspecto gráfico do libro sen complexos e despregando un sen fin de solucións que lle aportan un dinamismo extraordinario. Outro aspecto curioso é a cor, utiliza un bitono vermello que é unha aposta arriscada, e ao noso entender, acertada. Mención aparte merece a portada, dunha elegancia e sutilidade marabillosa e delicada e cun onírico significado no que se unen as polas dunha árbore e as terminacións neuronais.

Proba da seriedade coa que aborda Ríos os proxectos é que buscou o asesoramento do neurólogo Miguel Alberte Woodward, que firma un texto final de divulgación que axuda moito a entender a complexidade do tema que aborda esta banda deseñada.

Esta recensión foi publicada en setembro de 2016 na revista Tempos.

Metrópoles Delirantes 57 – Canales e Pellejero

metrópoles delirantes-canales-pellejeroComezamos tempada con esta emisión e facémolo falando da actualidade coas novas da bd a todo filispim co SrB. No imprescindíbel unha obra de Etienne Davodeau, Rural. Na entrevista, escoitaremos a Juan Díaz Canales e Rubén Pellejero, dous grandes autores que xa son lendas vivas. E rematamos con Xaime Lis que dende Komic en Compostela achegouse para falarnos das novidades. Todo con flow e voces sexis 😉

As músicas desta emisión son:

  • The Hustle – Van McCoy.
  • Booker T & The Mg´s – Melting Pot.
  • Emmanuelle Seigner – Le jour parfait.
  • The Shivas – Baby I Need You
  • Novedades Carminha – Que Dios reparta fuerte.

Metrópoles Delirantes 56 – Emma Ríos

Emma Ríos-Metrópoles DelirantesDerradeira emisión desta tempada, é amais moi peculiar, comezamos falando da actualidade coas novas da bd a todo filispím, e desta volta si que son a todo filispím. Embarcamos na dorna das Metrópoles a Emma Ríos, e facémoslle unha entrevista ben longa na que conta cousas moi interesantes. Esta autora galega confirma no seu novo libro ID que é tan boa guionista coma debuxante. Rematamos coas novidades, que desta volta chegan desde a tenda de Metrópolis cómics da Coruña con Diego Rois.

ID-Emma Ríos-Metrópoles Delirantes
As músicas desta emisión son:

  • The Go-Go Train – Mike Stevens & The Shevells.
  • Goldfrapp – Laurel.
  • Scott Walker – The Seventh Seal.

As lecturas do Sr B: Necrópolis

Aquí en español.

Necrópolis, un uppercut directo a túa conciencia

Necrópolis-Marcos Prior-Metrópoles DelirantesAbrir o Necrópolis de Marcos Prior, é moi semellante ao que sucede cando sacas da funda un vinilo de Bill Evans e despois de pousalo sobre o prato, pos a agulla sobre del. Outra sensibilidade, elegante, cadenciosa, pura harmonía elaborada con pequenos fragmentos de realidade, filosofía e reflexión.

Necrópolis é un libro de historias que suceden nunha cidade moderna e fría durante unha serie de apagóns. Conta dunha sociedade deshumanizada e dura, unha selva de asfalto, na que os medios de comunicación son un importante actor na alienación da masa, a estupidificación colectiva, e na que calquera cousa contada a través dunha pantalla é máis verdade que o que ven os propios ollos. Fala desa caste de políticos que son produtos de homeopatía ideolóxica, deseñados para ser consumidos sen lerlles a composición, porque esta e tan mentira como os mesmos principios que defenden. A inculturización colectiva perpetrada polos poderes, a xeito de holocausto da intelixencia e do espírito crítico que conleva que os habitantes da cidade viren en seres irracionais que teñen que volver ao primitivismo da propia supervivencia a conta da violencia.Necrópolis2-Metrópoles Delirantes

En Necrópolis somos espectadores da deshumanización das grandes cidades, do colapso dun sistema económico, da dependencia dun orde fráxil e inxusto e das terríbeis consecuencias da polarización das clases sociais, do populismo e do sometemento xeral da política e a sociedade ao circo do sensacionalismo mediático. Plantéxanos unha distopía que nos é dolorosamente familiar. Esa ficción que xa é real.

Esta excepcional obra, coma o jazz delicado e perfecto de Evans, inventa novas formas narrativas que experimentan coas composicións na páxina e coa importancia dos textos, sabiamente colocadas ao mesmo tamaño que os cadriños, as metáforas visuais e a metalinguaxe buscando integrar con mestría os novos medios e redes sociais na narrativa, unha versión literaria e gráfica da poética do (aparente) caos dun trío de jazz que ensambla unha obra perfecta e incontestablemente fermosa.

Necrópolis3-Metrópoles DelirantesEste libro esixe un lector activo, informado, e coa mente aberta a temas complexos, en troques deste pequeno esforzo, agasalla faíscas de humor descabellado que son na realidade metáforas exactas do que vivimos cada día, entrevistas feitas por marionetas-youtubers-xornalistas e incluso un debate a catro que certifica con clarividencia (o libro foi anterior ao 20D) que España sigue sendo moi de misa de doce, puntilla e peineta, e dicir, ridícula casposa e delincuente.

Marcos Prior é un autor que en cada unha das súas obras aborda o mundo que vivimos utilizando como armas o sarcasmo e a ironía, con unha ampla dose de intelixencia debulla coma se for un psicoanalista a esquizofrenia da sociedade que sufrimos, é con toda certeza o máis combativo da banda deseñada estatal, que non esconde a intención política das súas obras.

Hostias coa man aberta á conciencia colectiva dun estado que parece unha mala brincadeira.

Esta recensión foi publicada en abril de 2016 na revista Tempos.